IL VECCHIO HOLDEN

Vides ut alta stet nive candidum

Soracte nec iam sustineat onus

silvae laborantes geluque

flumina constiterint acuto.

Dissolve frigus ligna super foco

large reponens atque benignus

deprome quadrimum Sabina,

o Thaliarche, merum diota.

Permitte divis cetera, qui simul

stravere ventos aequore fervido

deproeliantis, nec cupressi

nec veteres agitantur orni.

Quid sit futurum cras, fuge quaerere, et

quem Fors dierum cumque dabit, lucro

adpone nec dulcis amores

sperne, puer, neque tu choreas,

donec virenti canities abest

morosa. Nunc et Campus et areae

lenesque sub noctem susurri

composita repetantur hora,

nunc et latentis proditor intimo

gratus puellae risus ab angulo

pignusque dereptum lacertis

aut digito male pertinaci.

Q.Orazio Flacco (65-8 a.Ch.n.), Carmina, I, IX.